Las jest najważniejszym elementem naturalnego środowiska, bogactwem oraz dziedzictwem całego narodu. Na terenach silnie uprzemysłowionych, jak ma to miejsce w przypadku RDLP w Katowicach, spełnia funkcje: ochronne, środowiskotwórcze i społeczne.

RDLP w Katowicach jest jedną z 17-tu regionalnych dyrekcji w Polsce i jej zasięg terytorialny wynosi ponad 25 tys. km². Dyrekcja zarządza 636,2 tys. ha gruntów Skarbu Państwa (w tym powierzchnia leśna 621,3 tys. ha) oraz prowadzi nadzór nad gospodarką leśną w lasach nie stanowiących własności Skarbu Państwa na powierzchni 97 013,13 ha.

• Przeciętna lesistość - 30,5%,
• Przeciętna zasobność drzewostanów na 1 ha - 247 m³,
• Średni wiek drzewostanów - 58 lat,
• Zapas grubizny wszystkich drzewostanów - 148 904 263 m³ brutto.

Powierzchniowo dominują drzewostany średniego wieku tj.:

• IV klasa wieku (61-80 lat) - 19%,
• II klasa wieku (21-40 lat) - 18%,
• III klasa wieku (41-60 lat) - 17%.

Gatunkiem panującym w lasach RDLP w Katowicach jest sosna - zajmuje 66% powierzchni (397 552 ha). Dodatkowo występuje znaczny udział buka - 9% oraz dębu - 9%. Pod względem miąższościowym układ jest podobny - przeważa So (67%) oraz Db (9%) i Bk (8%).

Na terenie RDLP w Katowicach dominują siedliska LMśw (21%) i BMśw (21%). W dalszej kolejności są siedliska BMw (15%), Lśw (12%) oraz LMw (12%).

Lasy Naszego regionu położone są na terenie trzech krain przyrodniczo-leśnych: Śląskiej, Małopolskiej i Karpackiej o wysoce zróżnicowanych warunkach klimatycznych, fizjograficznych oraz siedliskowo-glebowych.

Podstawowymi zagrożeniami dla trwałości lasów i ich zrównoważonego rozwoju w naszym regionie są nie tylko przemysłowe zanieczyszczenia atmosfery - pyły i gazy oraz odkształcenia powierzchni ziemi spowodowane przez górnictwo, ale także coraz bardziej dotkliwie odczuwalne zmiany klimatyczne o zasięgu globalnym: systematyczny wzrost średniorocznych temperatur i obniżanie poziomu wód gruntowych.

W RDLP w Katowicach znaczną powierzchnię zajmują lasy w różnych kategoriach ochronności. Lasy ochronne stanowią aż 83% ogólnej powierzchni i jest to wielkość znacznie przewyższająca przeciętną krajową (54%).

Ponad 58% drzewostanów Dyrekcji stanowią lasy uszkodzone przez przemysł, o różnym stopniu nasilenia negatywnych objawów. Czynniki te mają negatywny wpływ na stan zdrowotny drzewostanów. Dzięki stosowaniu nowoczesnych technologii i stałemu ograniczaniu emisji gazów i pyłów przemysłowych, a przede wszystkim dzięki konsekwentnej pracy leśników zmierzającej do utrzymania i poprawy stanu lasów, ich przyszłość należy ocenić pozytywnie.

Dodatkowo około 18 100 ha lasów znajduje się w strefie szkodliwego oddziaływania górnictwa. Powierzchnia drzewostanów, na której obserwuje się osiadanie terenu wskutek działalności górniczej (podziemna eksploatacja węgla kamiennego oraz cynku i ołowiu) sięga ok. 8 500 ha i dotyczy głównie nadleśnictw: Brynek, Chrzanów, Olkusz, Siewierz, Rybnik, Pszczyna, Kobiór i Katowice. Zawodnienie terenu spowodowane działalnością górniczą obserwuje się na ok. 730 ha, z czego 408 ha to zalewiska. Na terenie nadleśnictw: Chrzanów, Olkusz i Rudy Raciborskie, wskutek wydobywania na dużą skalę piasku podsadzkowego dla kopalń, uległo osuszeniu (lej depresyjny) ok. 9 570 ha drzewostanów.

Od kilku dziesięcioleci z powodzeniem prowadzi się przebudowę drzewostanów zwiększając udział gatunków liściastych. Zasada trwałego i zrównoważonego rozwoju znalazła swój wyraz we wdrożeniu ekologicznych zasad gospodarowania w lasach i utworzeniu Leśnego Kompleksu Promocyjnego "Lasy Beskidu Śląskiego". Sprawdzone w praktyce, maksymalnie zbliżone do naturalnych, zasady gospodarowania w lasach zostaną wdrożone na terenie całego regionu.

Pomimo licznych zagrożeń, takich jak: pożary lasów, gradacje szkodliwych owadów i patogeniczne oddziaływanie grzybów, stan zasobów leśnych w osiemdziesięcioletniej historii Lasów Państwowych, a zwłaszcza w okresie powojennym, uległ znacznej poprawie. Powierzchnia leśna i zasoby drzewne na pniu wzrosły w tym okresie blisko o 30%. Leśnicy naszego regionu realizują z powodzeniem program "Polskiej Polityki Zrównoważonej Gospodarki Leśnej", jako bardzo ważny element polityki ekologicznej państwa, przyjętej w 1991 r. oraz w zgodzie ze zobowiązaniami międzynarodowymi przyjętymi na konferencji "Szczytu Ziemi" w Rio de Janeiro oraz Europejskich Konferencji Ministerialnych w Strasburgu i Helsinkach.