Jednym z największych zagrożeń dla naszych lasów są pożary. Co roku powsaje ich kilkadziesiąt. Lasy Nadleśnictwa Olkusz uznane zostały za najbardziej palne - I kategorii zagrożenia pożarowego, na co składaja się takie czynniki jak: duży udział drzewostanów sosnowych (łatwo palnych m.in. ze względu na specyficzne runo, zawartość olejków eterycznych w igłach – temp. zapłonu około 50°C), przesuszenie siedlisk (patrz wpływ kopalń), szlaki komunikacyjne – kolejowe i drogi, penetracja lasów przez ludzi, zwłaszcza w okresie letnim. Do wywołania pożaru czasem wystarczy iskra spod kół hamującego pociągu, najczęściej jednak ich przyczyną jest zwykła nieostrożność (lub wręcz głupota), zdarzają się też niestety podpalenia. Niebezpieczny jest zwłaszcza okres wiosennego wypalania traw, gdy wiele pozarów przenosi się do lasów z gruntów prywatnych. Czas letnich upałów i susz to kolejny "gorący" okres – o tej porze roku szczególnie często zdarzają sie zaprószenia ognia przez biwakujących ludzi, od niedopałków papierosów rzuconych przez spacerujących lub zbierających grzyby i owoce runa ludzi... Szczególnie tragiczny dla olkuskich lasów był rok 1992, kiedy wystąpiły długotrwałe susze. Tego roku w ponad siedemdziesięciu pożarach spłonęło 1247 ha lasu, obejmując teren pomiędzy pustyniami: Błędowską i Starczynowską. Kompletnie zniszczone lasy, śmierć zamieszkujących je zwierząt, zniszczenie wielu cennych zakątków, straty materialne i trudne do oszacowania straty dla środowiska – takie skutki wywołała między innymi czyjaś bezmyślna "zabawa" (jedną z głównych przyczyn były celowe podpalenia). Ponowne zalesienie tego potężnego obszaru trwało trzy lata, ale odtworzenie środowiska leśnego (gleb, ustabilizowanie składu gatunkowego runa, ponowne zasiedlenie przez wiele innych organizmów) jest procesem znacznie bardziej długotrwałym.   więcej