|
Artykuł treść
POŁOŻENIE NADLEŚNICTWA Nadleśnictwo Lubliniec położone jest w granicach dwóch województw: opolskiego i śląskiego. W województwie opolskim zasięg nadleśnictwa obejmuje teren powiatu oleskiego, gmin: Olesno, Dobrodzień, Zębowice. W województwie śląskim nadleśnictwo jest położone na terenie powiatu lublinieckiego, gmin: Ciasna, Pawonków, Lubliniec, Koszęcin, Kochanowice. Terytorialnie nadleśnictwo wchodzi w skład Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Katowicach, sąsiadując z nadleśnictwami: Herby, Olesno, Opole, Zawadzkie, Koszęcin i Brynek. Zasięg terytorialny nadleśnictwa obejmuje 52 124 ha. Jego rozpiętość z północy na południe wynosi 35 km a ze wschodu na zachód – 28,5 km. ![]() Współrzędne krańcowych punktów zasięgu nadleśnictwa wynoszą:
RYS HISTORYCZNY Obecne nadleśnictwo Lubliniec powstało 1 października 1972 r. z połączenia małych nadleśnictw: Patoka, Dobrodzień, Kośmidry i fragmentu nadleśnictwa Lubliniec. Lasy obecnie wchodzące w skład obrębu Patoka, dawniej stanowiły własność niemieckich lasów państwowych oraz prywatnych właścicieli. W 1945 r. z lasów tych powstało Nadleśnictwo Patoka, o powierzchni 4954 ha. Do 1965 r. nadleśnictwo powiększyło swą powierzchnię o 58 ha. W tymże roku podczas prac urządzeniowych dokonano jednolitej numeracji oddziałów. Lasy obrębu Dobrodzień mają najlepiej udokumentowaną historię. Początkowo część tych lasów były to lasy darowane miastu Dobrodzień, które otrzymało prawa miejskie w 1374 r., nadane przez księcia Władysława Opolskiego. Obywatele miasta mieli możliwość wypasu bydła i zbierania posuszu oraz gałęzi. Zdarzało się jednak dość często, że oprócz tego pozyskiwali drewno budulcowe. Ok. 1800 r. władze miasta zatrudniły więc gajowego, który miał pilnować lasów przed ich nielegalnym użytkowaniem. Lasy jednak ucierpiały nie od nielegalnego użytkowania, ale od pożaru, który w 1835 r. strawił znacznie jego połacie. Część lasów tego obrębu należała dawniej do królów saskich. Ostatnim władcą niemieckim, który dobrze zapisał się w kartach historii Dobrodzienia, był król Fryderyk August III, koronowany w 1904 r. Bywał on często w Dobrodzieniu. Po jego śmierci, jako że był tu bardzo lubiany, pracownicy Nadleśnictwa Dobrodzień wystawili w lesie potężny kamień z napisem w języku niemieckim: „Ich niezapomnianemu Królewskiemu Panu urzędnicy leśni nadleśnictwa Dobrodzień” Przed 1914 r. na terenie Dobrodzienia istniały również mniejsze „nadleśnictwa” prywatne np. von Klitzinga z Ciasnej. Lasy te na skutek długów właściciela zostały w 1926 r. przejęte przez spółkę Landgesellschaft ale już po roku sprzedane Rzeszy niemieckiej. Dekretem PKWN z 12.12.1944 r. wszystkie te lasy zostały upaństwowione i utworzono z nich nadleśnictwo Dobrodzień. W 1952 r. do nadleśnictwa dołączono lasy miejskie Dobrodzienia. Powierzchnia tego nadleśnictwa wynosiła wówczas 7078 ha. Lasy obecnego obrębu Lubliniec obejmują fragmenty lasów istniejących wcześniej nadleśnictw Lubliniec i Kośmidry. Pierwotna nazwa nadleśnictwa Lubliniec brzmiała „Czarnylas”. Nazwa ta pochodziła od nazwy własności ziemskiej księcia Carla zu Hohenlohe-Ingelfingen, właściciela tych lasów. Książę ten władał dobrami „szwarzwaldskimi” do swej śmieci w 1890 r. Potem majątek wraz z licznymi długami przeszedł w ręce księcia Maximiliana von Ratibor, który je szybko sprzedał. W 1912 r. właścicielem tych lasów zostł Królewski Pruski Zarząd Dóbr Leśnych. Był to moment utworzenia Nadleśnictwa Czarny Las. W 1912 r. na własność państwową, również za długi, przechodzą też lasy o powierzchni 1971 ha, należące do hrabiego von Aulock, położone w okolicach Lisowa. Podobna sytuacja dotyczy lasów leśnictwa Kochanowice, także należących do rodziny von Aulocków, które zostały przejęte w 1919 r. Polskie Nadleśnictwo Czarny Las powstało w 1922 r. z połączenia lasów opisanych powyżej oraz lasów innych drobniejszych właścicieli. Jego powierzchnia wynosiła wówczas 4182 ha. Na mocy Dekretu PKWN z 1944 r. do nadleśnictwa dołączono również lasy spółki „Kochtshutz Estates Limited London. Powierzchnia nadleśnictwa wyniosła wówczas 6797 ha. W latach 1946-52 nadleśnictwo przejęło jeszcze inne lasy prywatne oraz lasy miasta Lubliniec. Dało to ogólną powierzchnię 7932 ha. W związku ze zmianą siedziby nadleśnictwa w 1961r. nastąpiła również zmiana nazwy. Nadleśnictwo „Czarny Las” otrzymuje nazwę „Lubliniec”. Część obecnego obrębu Lubliniec stanowią też lasy poprzedniego Nadleśnictwa Kośmidry, które utworzone zostało w 1945 r. z następujących części: - Lasów spółki akcyjnej „Las” o powierzchni ok. 5 768 ha. Zarząd tej spółki mieścił się w Rudzie Śląskiej przy Rudzkim Gwarectwie Węglowym. Spółka akcyjna nabyła te lasy od hrabiego von Tiele-Wincklera w roku 1927. - Lasów państwowych, własności byłej Rzeszy Niemieckiej o powierzchni ok. 1028 ha. - Lasów prywatnych o powierzchni ok. 240 ha właściciela majatku Pawonków, którym był dr Georg von Theer. Ciekawostką odróżniającą Nadleśnictwo Kosmidry od sąsiednich nadleśnictw było istnienie na jego terenie, w latach 1925-1966, kolejki wąskotorowej służącej do transportu drewna. Lasy tych czterech nadleśnictw podlegały Lublinieckiemu Rejonowi L.P. siedzibą w Koszęcinie. Powstał on w 1949 r. i obejmował w zasadzie teren powiatu lublinieckiego z nadleśnictwami: Boronów, Czarny Las, Dobrodzień, Koszęcin, Kośmidry, Patoka, Zielona. Lesistość obszaru była wówczas wysoka i wynosiła 49,5%. W skład nowo powstałego w roku 1972, w wyniku reorganizacji, Nadleśnictwa Lubliniec weszły byłe nadleśnictwa: Dobrodzień, Patoka, Kośmidry i część Nadleśnictwa Lubliniec(bez 4 leśnictw, które przeszły do Nadleśnictwa Herby).
|
Artykuł treść
Nadleśnictwo Lubliniec posiada certyfkat NORDIC WALKING w lasach lublinieckich cennik detaliczny drewna od 16.01.2012
|