Nie tylko ekonomia - czyli po pierwsze las
Na mocy ustawy o lasach z 28 września 1991 r ( Dz.U.1991 Nr 101 poz.444 ) – Lasy Państwowe są państwową jednostką organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej,reprezentującą skarb państwa w zakresie zarządzanego mienia. Ich funkcjonowanie podporządkowano rygorom samofinansowania – innymi słowy Lasy Państwowe same muszą wypracować środki na bieżące finansowanie działalności i rozwoju. Wymóg samofinansowania, sprawia,że jako podmiot gospodarczy Lasy Państwowe podlegają powszechnym regułom gospodarki rynkowej. Głównym źródłem przychodów jest nadal produkcja i sprzedaż drewna ( ale również surowców ubocznego użytkowania lasu ) będąca pochodną funkcji produkcyjnej gospodarki leśnej. Jednak podstawowym celem działalności, jako podmiotu gospodarczego nie jest maksymalizacja zysku,lecz zbilansowanie przychodów i wydatków w celu harmonijnego kształtowania wszystkich funkcji lasu. Podstawową zasadą gospodarki leśnej jest dążenie do zachowania trwałości lasów,powiększania zasobów leśnych i ciągłości ich użytkowania. Powszechnie akceptowanym obecnie wzorcem jest modl lasu wielofunkcyjnego.
Zakłada on,że zdrowe biologicznie ekosystemy leśne, racjonalnie użytkowane zapewnią trwałe i zrównoważone spełnienie wszystkich naturalnych funkcji lasu,a więc znacznie więcej niż tylko dostarczanie drewna na rynek.
W zgodzie z naturą
Ekorozwój określa działania człowieka dążące do korzystania z zasobów środowiska przyrodniczego w sposób racjonalny, odpowiedzialny i gwarantujący ich zachowanie dla przyszłych pokoleń. Mało która grupa zawodowa poznała tak dobrze jak leśnicy długofalowe zależności pomiędzy ingerencją człowieka w naturę a samą przyrodą. Przykładem na to jest racjonalny sposób prowadzenia gospodarki leśnej, w oparciu o prawa rządzące naturą. Tak więc do historii odeszło już stosowanie wielkopowierzchniowych zrębów ( usunięcie drzewostanu na kilkunastu ha ), powodujących zakłócenia w lokalnych ekosystemach .Obecnie preferujemy tzw.rębnie złożone ( stopniowe usuwanie drzewostanów z na małych powierzchniach ), czyli taki sposób pozyskiwania drewna, aby maksymalnie wykorzystać siły przyrody w ponownym pojawieniu się młodego pokolenia drzew ( odnowienie naturalne ).Obowiązującą zasadą jest pozostawianie nasienników ( dojrzałych pojedynczych drzew ) lub fragmentów starodrzewu,które wspomagają ten proces. Przy pozyskaniu drewna stosuje się metody, które pozwalają minimalizować szkody w roślinności leśnej. Jedną z podstawowych zasad jest zwiększanie różnorodności biologicznej, poprzez dostosowywanie składu gatunkowego drzewostanów do właściwego im siedliska, co nazywamy przebudową.Podobne znaczenie ma wprowadzanie podszytów – cienioznośnych gatunków drzewiastych i krzewiastych,które wpływają dodatkowo korzystnie na glebę.Wzbogacaniu bioróżnorodności służy również tworzenie w ubogich borach iglastych remiz, czyli miejsc sprzyjających bytowaniu ptaków oraz ssaków pomocnych w zwalczaniu szkodliwych owadów. Obowiązującą regułą jest także pozostawianie w lesie drzew z licznymi dziuplami,murszejących czy nawet martwych – niezbędnych do rozwoju wielu pożytecznych organizmów, będących gwarantem zachowania równowagi. Powszechnym stało się również dokładanie wszelkich starań w celu zmniejszenia deficytu wody na obszarach leśnych.Prowadzone są na dużą skalę prace związane z przywróceniem małej retencji wodnej czyli w praktyce budowa niewielkich zbiorników i śródleśnych oczek wodnych. Istotnym przejawem ekologicznego podejścia Lasów Państwowych do gospodarki leśnej jest dbałość o ochronę przyrody.Na obszarach przez nas zarządzanych można znaleźć większość z najcenniejszych tworów natury,decydujących o różnorodności biologicznej i niepowtarzalnych walorach przyrodniczych kraju. Mamy więc rezerwaty przyrody,użytki ekologiczne,strefy ochronne wokół chronionych gat.zwierząt oraz liczne pomniki przyrody.
