W Nadleśnictwie Kłobuck nie występują istotne zagrożenia ze strony szkodliwych owadów i grzybów, z  wyjątkiem szkód w uprawach od szeliniaka i chrabąszcza. W ostatnim okresie wystąpiło lokalnie wzmożone występowanie borecznika, w niektórych leśnictwach obserwuje się również wzrost aktywności przypłaszczka.

Grzyby – nie powodują istotnych strat, sporadycznie występują w uprawach i młodnikach. Nadleśnictwo corocznie stosuje na kilkudziesięciu hektarach szczepienie pniaków preparatem pgIBL.

Szkodniki glebowe –  ważny problem dotyczący leśnictwa Rębielice, gdzie w ostatnich latach zanotowano istotne szkody w uprawach. Większa część leśnictwa ma charakter „stałego pędraczyska”.

Szkodniki upraw i młodników – największe znaczenie mają szkody od szeliniaka. Corocznie monitorowanie i zwalczanie (głownie za pomocą pułapek klasycznych) stosuje się na pow. około 250 ha na terenie większości leśnictw.

Szkodniki nękające i pierwotne – ostatnich latach nie notowano zagrożenia, podwyższoną liczebność borecznika zanotowano w 2005 roku w leśnictwie Wapiennik i Osiniec, jednak bez istotnych strat w drzewostanie.

Szkodniki wtórne – wzrost liczby drzew opanowanych przez przypłaszczka obserwuje się w leśnictwach Rębielice, Kuźnica i Osiniec. W ostatnich latach prowadzono tam prognozowanie i zwalczanie przy pomocy pułapek lepowych.

Stan sanitarny drzewostanów należy uznać za dobry, z tendencją do zwiększania ilości wydzielanego posuszu. Obserwuje się również wzmożone zjawisko zamierania starszych dębów.

Szkody od wiatrów pojawiają się okresowo, powodując niewielkie straty powierzchniowe w niektórych leśnictwach.

Poniższa tabela ilustruje pozyskanie wiatrołomów i posuszu w ostatnim okresie:

Szkody od zwierzyny – w uprawach i młodnikach są gospodarczo znośne. W Nadleśnictwie nie stosuje się grodzenia, uprawy są zabezpieczane chemicznie (ponad 100 ha rocznie), stosuje się także (na mniejszą skalę) zabezpieczanie modrzewia w 3 paliki, pakułowanie jodły i osłonki tekpolowe.