Twórcą Dworku Myśliwskiego był Brunon Konczakowski - cieszyński przedsiębiorca zajmujący się handlem żelazem i stalą. Na początku XX wieku handel metalowymi i żelaznymi akcesoriami - takimi jak gwoździe do podków - oraz duże zamówienia z dworu Habsburgów przyniosły Konczakowskiemu znaczne dochody. Brunon Konczakowski w tym czasie zakupił słynny hotel "Pod Brunatnym Jeleniem", który do dzisiaj stoi na cieszyńskim rynku.

Brunon Konczakowski był zamiłowanym kolekcjonerem antyków - szczególnie militariów - oraz znakomitym myśliwym.
Podczas polowania w 1924 roku w Brennej odkrył na stokach góry Czupel (640 m n.p.m.) śródleśną polanę ze starą góralską chałupą. Piękne położenie i widok na dolinę Brennicy skłoniły go do zakupienia całej polany, chałupy i okolicznego lasu. W tym miejscu powstał Dworek Myśliwski.

Dworek Myśliwski został zbudowany przez majstrów ze Śląska Cieszyńskiego, ale materiał na dworek - drewno limby i modrzewia - zostało sprowadzone z Austrii i Włoch. Dworek to budowla drewniana, o konstrukcji zrębowej ułożonej bez użycia gwoździ na wysokiej, kamiennej podmurówce, podpiwniczona, piętrowa z wysokim poddaszem.

W okresie międzywojennym "Konczakówka" była miejscem modnym i chętnie odwiedzanym. Cenioną ją nie tylko z powodu pięknych widoków, walorów krajobrazowych i łowieckich, ale również z intymności i dużego spokoju jakie zapewnia położenie Dworku.
Wśród bardziej wybitnych gości "Konczakówki" wymienić należy Habsburgów, Ignacego Mościckiego, Żeleńskich (rodzinę Boya Żeleńskiego) i Wojciecha Kossaka.

W czasie II wojny światowej mieściła się tutaj placówka Abhwery, a po ustąpieniu Niemców obiekt zajął wywiad Armii Czerwonej. W czasie wojny na tym terenie działała bardzo intensywnie partyzantka, za co Brenna otrzymała Krzyż Partyzancki.

W czasach powojennych Dworek najpierw był w zarządzie Lasów Państwowych, później służył osobistościom rządowym z kraju i zagranicy, a od roku 1989r. pełni rolę ośrodka szkoleniowo - wypoczynkowego Nadleśnictwa Ustroń.

Brunon (Bruno) Konczakowski (ur. 1881 w Cieszynie, zm. 1959 w Wiedniu) - kupiec, kolekcjoner militariów. Jego zbiory są podwaliną ekspozycji wawelskiej zbrojowni.

Urodził się w 1881 r. jako syn Józefa - cieszyńskiego kupca żelazem. Ukończył szkoły w Cieszynie, a dalszą naukę odbywał w renomowanej wiedeńskiej szkole handlowej Maxa Allina. Właśnie w Wiedniu rozpoczął kolekcjonowanie antyków, głównie starej broni, która szczególnie go interesowała. W 1909 r. przejął rodzinną firmę handlu art. żelaznymi w Cieszynie i szybko ją rozbudował. Za osiągnięcia handlowe otrzymał tytuł cesarsko-królewskiego dostawcy dworu. Stale powiększała się jego kolekcja militariów i innych antyków (głównie ceramiki, starych mebli i obrazów). Eksponaty nabywał w najbardziej znanych europejskich antykwariatach i aukcjach. Sam Konczakowski stał się jednocześnie jednym z najbardziej znanych kolekcjonerów ówczesnej Europy. Po upadku monarchii habsburskiej swoją kolekcję znacznie poszerzył, kupował bowiem eksponaty ze zbiorów cesarskich i podupadłych rodów szlacheckich. W swojej kamienicy przy cieszyńskim rynku utworzył też stałą wystawę wybranych eksponatów.

W 1938 r. Konczakowski podarował cenny zbiór broni wschodniej Muzeum Wojska w Warszawie. W 1939 r. został uwięziony przez hitlerowców i trafił do obozu koncentracyjnego w Dachau, skąd został zwolniony dzięki zabiegom rodziny. Po zakończeniu II wojny światowej w 1945 r. został uznany za Niemca i na krótko internowany. Udało mu się jednak ocalić swoje zbiory, choć po wojnie już ich nie powiększał (za wyjątkiem zakupu starych książek w polskich antykwariatach). Zmarł w 1959 roku w czasie wizyty w Wiedniu. Został pochowany w rodzinnym Cieszynie.

Na mocy porozumienia między spadkobiercami, którzy postanowili wyemigrować do Austrii, a państwem polskim kolekcja Konczakowskiego została podzielona. Najliczniejsza i najcenniejsza część kolekcji trafiła do Państwowych Zbiorów Sztuki na Wawelu w Krakowie, gdzie stała się podwaliną ekspozycji tamtejszej Zbrojowni, część zaś do Muzeum w Cieszynie.